خاطرات یک پزشک زندان و...... - دلتنگی ها

جمعه

پزشک زندان — Fri, 17 Jun 2011 22:09:35 GMT

و هنوز من به راز دلگیری جمعه ها پی نبرده ام

و...

توی قاب خیس این پنجره‌ها
عکسی از جمعه‌ی غم‌گین می‌بینم،
چه سیاه ئه به تن‌اش رخت عزا!
تو چشاش ابرای سنگین می‌بینم.

داره از ابر سیا خون می‌چکه!

جمعه‌ها خون جای بارون می‌چکه!

پی نوشت:

1-یه اسم ایرانی دختر که با حرف میم یا الف شروع میشه پیشنهاد بدید

2-اینم سورپرایز پزشک زندان بود که به زودی رونمایی میشه

........

روزی برای اینکه فراموش نکنیم عشق ورزیدن را

پزشک زندان — Mon, 14 Feb 2011 13:01:43 GMT

همه

لرزش دست و دلم

از آن بود

که عشق

پناهی گردد،

پروازی نه

گریز گاهی گردد.

آی عشق آی عشق

چهره ی آبیت پیدا نیست ...

و گرامی باد یاد و خاطر تمام عشق های زندگی

به یاد گذشته ها

پزشک زندان — Mon, 17 Jan 2011 00:46:13 GMT

باغبان از پی من تند دوید

سیب را در دست تو دید

خیلی گذشته از آن روزها

باغبان باغ همسایه پیر و شکسته شده

و درختای سیب باغش خشکیده

کاش تو می آمدی

من برای فقط یک لبخند

از آسمان ستاره برایت می دزدیم

بی هیچ ترسی

حتی از خدا

پی نوشت:

1-این مطلب از وبلاگ دوره دانشجوییم میباشد

2-در ادامه مطلب هم یه داستان از اون زمانها که دستی در نوشتن داشتیم حوصله داشتید بخونید

این داستان تقدیم به مهربانی که نمی شناسمش و هرگز او را ندیده ام ولی نوشته هایش دردهای من هم هست

برای آخرین بار...

روزها پشت سر هم می گذشت تمام روزها مثل هم بی هیچ تفاوتی و این تکرار پی در پی و این سکوت دهشتناک مثل خوره روحش را ذره ذره می خورد. روز خیلی وقت بود که آغاز شده بود گرما ی وحشتناک آزارش می داد دوست نداشت چشمانش را باز کند .از این که می دید دوباره یکبار دیگر نور را می بیند به شدت ناراحت بود . تمام استخوانهای بدنش درد می کرد خستگی مفرطی که در این مدت دست از سرش بر نمی داشت دوباره شروع شده بود معده اش می سوخت نگاهی به اطراف کرد و این که کسی را نمی بیند خوشحالش می کرد یک نفرت عجیب از همه آدمها داشت .از یادآوری خاطرات گذشته همیشه فرار می کرد دوست داشت که ارتباطش را با گذشته قطع کند ولی مگر می شد تمام آن خاطرات هر روز از جلوی چشمانش می گذشت .ودوباره روز آغاز شده بود و خاطرات دوباره به ذهنش هجوم می آوردند.او آدم معمولی نبود یا شاید هم بود و فکر می کرد که با بقیه تفاوت دارد او مثل همه فکر نمی کرد مثل همه عمل نمی کرد او اعتقادات عجیبی داشت .اولین روزی را که او را دیده بود اولین سلام اولین کلام و ...تمام روزهای عاشقیش شاید به اندازه انگشتهای یک دست هم نمی رسید عشقی که از آغاز تا انتها به اندازه یک چشم به هم زدن طول کشید بود.و آن اعتقادات غریب گریبانش را گرفته بود.یادآوری این خاطرات عذابش میداد.تکانی خورد آخرین توانش را جمع کرد شاید امروز موفق می شد و کار را یکسره میکرد ولی نه رمقی باقی نمانده بود و دوباره همانطور خوابید که خوابیده بود .روز دوم آشنائی بود و کلامها و نگاها و سکوتهایکه تمام حرفهای نا گفته را منتقل میکرد و بهشتی که در انتظار آنها بود یک رویا دست یافتنی ولی...مدتها بود که می خواست این کار را انجام دهد اوایل یه امید عجیب همیشه در لحظه آخر منصرفش میکرد و این اواخر دیگر توانی نداشت چقدر سعیکرده بود و همیشه نا موفق گرسنگی آزارش می داد و گرمای هوا از اینکه کسی نبود تا مدام سرزنش و نصیحتش کنند خوشحال بود .آخرین نوشته اش را مرور کرد یک یادداشت کوتاه :

مرا ببوس برای آخرین بار

تو را خدا نگهدار

که می روم به سوی سرنوشت

ولی مدتها بود که این یاداشت را نوشته بود و هنوز به کار نیامده بود راستی مگر برای کسی هم مهم است.این را با خود زمزمه کرد ودوباره هجوم آن خاطرات لعنتی.دومین روز آشنائی و آن چشمان معصوم که گوئی عمری بود که می شناخته شان وآن امیدواری ها ویاداشت

کوچکش را در جیبش گذاشت لبهایش را تر کرد بدنش به شدت درد میکرد آیا این تاوان آن اعتقادات عجیب بود ؟آیا اینها عذابی بود که ذره ذره روحش را می خورد؟دوباره ساکت به گوشه ای زل زد و دوباره آن خاطرات لعنتی .هنوز هم نمی دانست چرا به آن عشق معصومانه پایان داد ؟و چه بی رحمانه ترکش کرد بی هیچ پاسخی .وتمام آن اشکها و آن کلامها هیچکدام نتوانست جلوی تصمیمش را بگیرد.با خودش می گفت امروز یا فردا دیگر

راحت می شوم واین کابوس تمام خواهد شد.ولی نه الان هفته ها بود که فکر میکرد فردا دیگر تمام است و لی دوباره فردا و...کاش برای یک لحظه به او هم فکر کرده بودم زیر لب این جمله را تکرار کرد .به خود نهیب زد نه همه کار های من برای او بود من این عذاب را به جان خریدم برای او من نمی خواستم او به دنیای آشفته من گام بگذارد من نمی خواستم او به پای من و اعتقادات عجیبم بسوزد.فریاد بلندی زد چرا دست از سرم بر نمی دارید چرا رهایم نمیکنید ؟غلتی زد و خاطره آن روز آخر در ذهنش جاری شد و آن آخرین نگاهای معصومانه و آن اشکهای جاری.سرش به شدت درد گرفته بود مثل دیوانه ها سرش را دو دستی چسبیده بود و فریاد می زد .تنها آرزویش این بود که ذره ای توان داشت تا کار را تمام میکرد .دور وبرش را نگاه کرد.اتاقی به هم ریخته و مشتی کاغذ و چند کتاب شاید تنها یادگارانش بودند چند تکه کاغذ پاره و دوباره به فکر فرو رفت یک لحظه فکر بازگشت به ذهنش خطور کرد .نه دیگر امکان بازگشت نبود نه من دیگر توان ندارم دیگه از فکر ماندن و مبارزه کردن و بودن خسته شده ام نه نمی خواهم .

تنها یه چیزی بود که آرامش میکرد و تنها خودش می دانست. همه اینها فقط به خاطر او بود . در پایان هر روز وقتیکه دیگر کامل نا امید می شد و می دانست یک روز دیگر باید بماند واین رنج را تحمل کندکمی آرام می شد .

صبح بر خلاف روز های دیگر زودتر بیدار شد حس قریبی تمام وجودش را فرار گرفته بود فکر کرد حتما این آخرین روز است خوشحال شده بود مدتها بود که منتظر این روز بود .ولی ...

مرا ببوس برای آخرین بار

تو را خدا نگهدار

که می روم به سوی سرنوشت

و این کلام برایش آشنا بود نه امکان نداشت .این کلام یادگار دوران عاشقیش بود فکر کرد خواب است واین کابوسی دیگر ولی نه خواب نبود او آمده بود وصدای مهربانی که اورا می خواند :

مرا ببوس برای آخرین بار

تو را خدا نگهدار

که می روم به سوی سرنوشت

نویسنده : mehdi l ; ساعت ۱:۱٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ فروردین ،۱۳۸۳

دلتنگی ها

پزشک زندان — Fri, 14 Jan 2011 15:27:27 GMT

بادی بر نخاست

قاصدک ها

زیر پا له شدند

یلدا مبارک

پزشک زندان — Tue, 21 Dec 2010 13:59:59 GMT

گل عذاری ز گلستان جهان ما را بس

در چمن سایه آن سرو چمان ما را بس

قصر فردوس بپاداش عمل می بخشند

ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس

یلدا یادگار نیکان ما و نشانی از عظمت و بزرگی سرزمین پارس مبارک باد

پی نوشت:

با سپاس از دوستی که با جستجوی واژه((لعنت به تو))به وبلاگ من رسیده

و دوستی که مرا به عنوان پزشک زندان لینک نموده

شاید اسم وبلاگمو گذاشتم پزشک زندان

محرم است

پزشک زندان — Tue, 14 Dec 2010 22:40:23 GMT

محرم که میاد این جمله خیلی ذهنمو مشغول میکنه

اگر دین ندارید آزاده باشید

و افسوس که روز به روز از شمار

آزادگان

کاسته و بر شمار دین دار نماها افزوده میشود

باز باران با ترانه

پزشک زندان — Mon, 13 Dec 2010 12:14:03 GMT

امروز بعد از مدتها بارون بارید

این مطلب از وبلاگ قدیمی من می باشد که غیر فعال شده مال زمان دانشجویی

باران می بارید

گفتم

این اشک خداست

که از سر شوق از گونه هایش جاریست

به خاطر زمین آسمانها این یادگاران بی مانندش

ولی نه

شاید خدا هم اشک می ریزد

خدا هم اشک می ریزد

بر اشکهای که می ریزاند

بر دلهای که می شکند

دلتنگی ها

پزشک زندان — Sat, 27 Nov 2010 13:59:13 GMT

تو به من خندیدی و نمیدانستی من با چه دلهره سیب را از باغچه همسایه دزدیدم.......

یک باغ سیب داریم ولی هیچکدام از این همه سیب طعم آن سیب باغچه همسایه را نمیدهد

بی تو

سلامی دوباره

پزشک زندان — Tue, 16 Nov 2010 11:30:53 GMT

سه شنبه و چها شنبه شیفتم

گفتند برای عید چه قربان داری؟

و من نگاهم را پیش پاهایت قربانی کردم

شاید آن کلامی را که سالهاست منتظرم بشنوم

سالهاست که هروز برایم عید قربان است

خمار مستی

پزشک زندان — Sun, 15 Aug 2010 14:14:00 GMT

همه عمر بر ندارم سر ازاین خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و ایند و تو هم چنان که هستی
چه حکایت از فراقت که نداشتم ،و لیکن
تو چو روی باز کردی ،در ماجرا ببستی
نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به
که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی
دل دردمند ما را که اسیر توست یارا
به وصال،مرهمی نه چو به انتظار خستی
برو ای فقیه دانا،به خدای بخش ما را
تو و زهد وپارسایی،من و عاشقی و مستی
دل هوشمند باید که به دلبری سپارد
که چو قبلهایت باشد به از آن که خود پرستی
چو زمام بخت و دولت،نه به دست جهد باشد
چه کنند اگر زبونی نکنند و زیر دستی
گله از فراق یاران و جفای روزگاران
نه طریق توست سعدی!سر خویش گیر و رستی

سلام

پزشک زندان — Sat, 7 Aug 2010 13:55:32 GMT

از اون روز که بنزین سهمیه بندی شده من فکر میکنم معرفت مردم هم کم شده
جدیدا جای ماشینتون بنزین تمام کرده؟

وقتی حوصله نداری و خسته ای

پزشک زندان — Mon, 7 Jun 2010 16:22:35 GMT

خیلی خسته و بی حوصله ام

امروز صبح بی خیال کار شدم و نرفتم

موبایلم خاموش کردم و تا ظهر تو رتختخواب غلط زدم

با خودم میگم کاش خانه کوچک همسایه درخت سیب نداشت

کاش من پری کوچکی تنهای را نمیشناختم

کاش تو به من نمیخندیدی

کاش روزگاز غریبی نبود

کاش تو نازنین نبودی

کاش تمام خوابهایم واقعیت بود

کاش این واقعیت ها همه خواب بود

کاش قفل افسانه نبود

کاش........

خدا را کشتند

پزشک زندان — Sat, 22 May 2010 16:05:26 GMT

خدا را کشتند

پای آن کاج بلند

پشت دوبار آمدن چلچله ها

پشت دو برف

روز آغاز دروغ

خدا را کشتند

من مردمانی را دیدم که کمر به قتل خدا بسته بودند

با عرض پوزش از سهراب عزیز